محمد على مجاهدى
373
كاروان شعر عاشورايى ( فارسي )
1 اين منم بنهاده سر در سجدهگاه راستين * سوده پيشانى به خاك آستان شاه دين اين منم چون آسمان خم كرده پشت بندگى * در حريمى كآسمان از حرمتش بوسد زمين اين منم با زائران ، گرد ضريحى در طواف * كش بود برتر شكوه از كرسى و عرش برين اين منم بهر زيارت در مقام قرب دوست * با گروه قدسيان عالم بالا ، قرين اين منم كز فخر بر نه گنبد چرخم عروج * در رواق عرش طاق سبط خير المرسلين اين منم در منزلت انباز با روح القدس * اين منم در مرتبت همراز با روح الامين اين منم كز روزگارم بهره ، اقبالى چنان * اين منم كز كردگارم يار ، توفيقى چنين مورم ، اما دست بر ملك سليمان يافتم * ره چو بر درگاه شاهنشاه ايمان يافتم « 1 » 2 كيست كش روى ضراعت « 2 » سوى اين درگاه نيست ؟ * و آن كدامين كس كه در كوى تو او را راه نيست ؟ نيست بر روى فقيران بسته هرگز باب تو * باز اگر باب كريمان گاه هست و ، گاه نيست شرط بذل نعمت ، استحقاق مسكينان بود * ورنه تأخير و قصورى در عطاى شاه نيست هم ازين معنى ز ( حافظ ) عرضه دارم يك دو بيت * آنكه در نظمش ، كس از امثال و از اشباه نيست : « هرچه هست از قامت ناساز بىاندام ماست * ورنه تشريف تو بر بالاى كس كوتاه نيست هر كه خواهد گو بيا و ، هر كه خواهد گو برو * كبر و نازِ حاجب و دربان درين درگاه نيست » طرفه نبود گر به ( سلطانى ) درين نظم متين * قدسيان عالم بالا سرايند : آفرين « 3 » 27 . وفائى شوشترى ( متوفاى 1303 ه . ق ) زندگينامه نامش ملا فتح اللّه تخلص شعرىاش « وفايى » فرزند ملاحسن ، از علما و عرفاى باتقواى سدهء سيزدهم هجرى است . پدرش از علماى بنام زمانهء خود بوده و با مرحوم حاج شيخ جعفر شوشترى
--> ( 1 ) . همان ، ج اول ، ص 798 . ( 2 ) . ضراعت : تضرع كردن و فروتنى نمودن . ( فرهنگ معين ) ( 3 ) . همان ، ص 798 و 799 .